Maniler 2

Kahve doktum kuruna,

El vurmayın durula,

Yârime yar diyeni,

Sol göğsünden vurula.

 

Bayburta giden yollar

Uzadıkça uzarlar,

Geçme bizim kapıdan

Eller bana kızarlar.

 

Maşrapanın kalayı,

Kızlar çeker halayı,

Allah için söyleyin,

Var mı askın kolayı.

 

Suya bulgur ezerim,

Hem ezer hem süzerim,

Ben yarımın derdinden

Deli olmuş gezerim.

 

Hey hızara hızara

Dalda elma gızara

Beni sana vermizler

Başka yerden giz ara

 

Gayadan öküz bakar

Öküzün arnı sakar

Delikanlı dururken

Sakallıya kim bakar

 

Mendil aldım onbeşe
Onu serdim güneşe

Gitti yârim gelmedi

Beni aldı telaşe

 

Dağdan kestim kereste

Kuş besledim kafeste

Yârin hasta dediler

Yetiştim son nefeste

 

Karşıda ala inek

Tüyleri benek benek

Hiç boğazımdan geçmiyor

Yarsız yediğim yemek

 

Kuş kafese girmiyor

Buna aklım ermiyor

Hiç boşuna ah çekme

Annem beni vermiyor

 

Evleri sarı boya
Gel yarim doya doya

İç vereme tutuldum

Gamıma koya koya

 

Armut dalda bir iki

Saydım baktım on iki

On ikinin içinde

Gök yazmalı benimki

 

İnce yazma düreyim

Aç koynunu gireyim

Uyan uyan sar beni
Yar olduğunu bileyim

 

Tavanlarda tencere

El vurmadım incire
Gavur babam duymasın

Çeker beni zencire

 

Çaya indim taş buldum
Yüzüğüme kaş buldum

Neredeydin la sürgün

Yanıma yoldaş buldum

 

Arabası kirenden

Mendil sallar trenden

Abenim nazlı yarim
Nasıl ayrıldın benden

 

                   1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15